دنياست چو قطره اى و، دريا، زهرا
كى فرصت جلوه دارد اينجا، زهرا
|
قدرش بود امروز نهان چون ديروز
|
هنگامه كند و ليك فردا، زهرا
|
خالق چو كتاب خلقت انشا فرمود
|
عالم جو الفبا شد و معنى ، زهرا
|
((احمد)) كه خدا گفت به مدحش : لولاك
|
كى ميشدى آفريده ، لولا، زهرا
|
((طاها)) و ((على )) دو پيكران دريايند
|
و آن برزخ مابين دو دريا، زهرا
|
او سر خدا و ليلة القدر نبى است
|
خير دو سرا، درخت طوبى ، زهرا
|
بر تخت جلال ، از همه والاتر
|
بر مسند افتخار، يكتا، زهرا
|
در ((آل كسا)) محور شخصيتهاست
|
مابين ((آب )) و ((بعل )) و ((بنيها)) زهرا
|
سرچشمه نور چشم طاها، زهرا
|
تنها نه همين مادر سبطين است او
|
فرمود نبى : ((ام ابيها))زهرا
|
آن پايه كه ديروز پيمبر بنهاد
|
امروز نگهداشته برپا، زهرا
|
از ((احمد)) و ((مرتضى )) چه باقى ماند
|
از مجمعشان ، شود چو منها، زهرا
|
حرمت بنگر كه در صفوف محشر
|
يك زن نبود سواره الا زهرا
|
هنگام شفاعت چو رسد روز جزا
|
كافى است براى شيعه ، تنها، زهرا
|
حيف است (حسانا) كه در آتش بسوزد
|
آن شيعه كه ورد اوست : زهرا، زهرا
برچسبها:
